Ιnjoy Gr

fShare

Tweet

Μια μικρή ομάδα βιολόγων στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ ανακάλυψε ότι τα μαύρα μυρμήγκια κήπου τροποποιούν τη φυσική δομή των φωλιών τους για να μετριάσουν την εξάπλωση της μόλυνσης. Η ομάδα έγραψε ένα χαρτί που περιγράφει τα πειράματα που πραγματοποίησαν με μαύρα μυρμήγκια κήπου και μυκητιασικές λοιμώξεις στο εργαστήριό τους και το δημοσίευσε στον Server της bioRxiv .

Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι ορισμένα ζώα αλλάζουν τη συμπεριφορά τους για να αποφύγουν τη διάδοση λοιμώξεων, είτε είναι ιογενείς, βακτηριακές ή μυκητιασικές. Μεταξύ αυτών, μόνο οι άνθρωποι έχουν βρεθεί να αλλάζουν το περιβάλλον τους ως τρόπο περαιτέρω προστασίας του εαυτού τους - οι άνθρωποι μπορεί να κλείσουν μέρη του σπιτιού τους, για παράδειγμα, ή να δημιουργήσουν ζώνες καραντίνας σε περιοχές νοσοκομείων.

Σε αυτή τη νέα μελέτη, η ερευνητική ομάδα βρήκε μια περίπτωση ενός εντόμου που άλλαξε τη φωλιά του για να αποτρέψει την εξάπλωση ενός μολυσμένου μύκητα.

Για να μάθει περισσότερα για το πώς τα έντομα, όπως τα μυρμήγκια, προσπαθούν να αποτρέψουν την εξάπλωση μιας μόλυνσης μεταξύ των μελών μιας φωλιάς, η ερευνητική ομάδα πήγε στο χωράφι και συνέλεξε μαύρα μυρμήγκια κήπου — αρκετά για να δημιουργήσουν 20 αποικίες στο εργαστήριό τους, η καθεμία σε δικό του γυάλινο περίβλημα.

Αφού έδωσαν στα μυρμήγκια μια μέρα για να εγκλιματιστούν στο νέο τους περιβάλλον, οι ερευνητές πρόσθεσαν άλλα 20 μυρμήγκια σε κάθε αποικία - τα μισά από τα οποία είχαν μολυνθεί από έναν μύκητα που είναι γνωστό ότι εξαπλώθηκε στα μυρμήγκια.

Στη συνέχεια, η ερευνητική ομάδα έστησε κάμερες για να καταγράψει τη συμπεριφορά των μυρμηγκιών και σαρωτές μικρο-CT για να μελετήσει τη φύση των σηράγγων φωλιών που έσκαψαν τα μυρμήγκια κάτω από το έδαφος.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι στις αποικίες με τα μολυσμένα μυρμήγκια, νέες σήραγγες σκάβονταν πιο γρήγορα από ό,τι σε εκείνες που δεν είχαν μολυνθεί. Μετά από έξι ημέρες, η απόσταση μεταξύ των σηράγγων ήταν πιο μακριά και στη μολυσμένη φωλιά.

Τα μυρμήγκια στις εκτεθειμένες αποικίες τοποθέτησαν επίσης τη βασίλισσα, την τροφή και την περιοχή αναπαραγωγής τους σε μια λιγότερο κεντρική τοποθεσία. Και τέλος, εκείνα τα μυρμήγκια που είχαν μολυνθεί έτειναν να περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στην επιφάνεια, παρά στο υπόγειο με τους συντρόφους τους.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν προσομοιώσεις μετάδοσης ασθενειών για να επιταχύνουν τη διαδικασία εξάπλωσης της νόσου και διαπίστωσαν ότι οι τεχνικές που χρησιμοποιούσαν τα μυρμήγκια μείωσαν πράγματι το μυκητιακό φορτίο στην αποικία, βοηθώντας τη φωλιά να επιβιώσει.

Πηγές

Περισσότερες πληροφορίες: Luke Leckie et al, Architectural
Πληροφορίες περιοδικού: bioRxiv
Πειραματικό πρωτόκολλο και εξαγωγή δικτύου φωλιών. Credit: bioRxiv (2024)

Μετάφραση: Injoy.gr

fShare

Tweet