Ιnjoy Gr

fShare

Tweet

Αυτό το μικροσκοπικό οικοσύστημα αναπτύσσεται σε σχεδόν μια απομονωμένη φιάλη για πάνω από 40 χρόνια και από την αρχή μέχρι και τώρα έχει ποτιστή με νερό μόνο δύο φορές.

Το 1960, ο David Latimer φύτεψε αυτό το φυτό αραβοσίτου, κατεβάζοντας ένα μόνο σπόρο με σύρμα σε ένα σωρό από κομπόστ και έριξε λίγο νερό. Το 1972, έριξε για μια δεύτερη φορά λίγο νερό ακόμα και το σφράγισε καλά ξεκινώντας το «πείραμα» του.

Έχοντας πρόσβαση στο φως μέσα από το γυαλί, συνεχίζει να υπάρχει κανονικά η φωτοσύνθεση στο εσωτερικό της φιάλης και το νερό συσσωρεύεται στο εσωτερικό της ως υγρασία και στη συνέχεια στάζει πίσω στα φυτά κάνοντας κανονικά τον κύκλο ζωής. Καθώς τα φύλλα ξεραίνονται, πέφτουν και σαπίζουν στο κάτω μέρος δημιουργώντας το διοξείδιο του άνθρακα και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την αύξηση των φυτών.

Έχει σταθερή θέση στο Cranleigh, Surrey τα τελευταία 27 χρόνια. και απλά περιστρέφουν την φιάλη που και που ώστε να λαμβάνει ομοιόμορφα το φως από ένα κοντινό παράθυρο.

Απίστευτο? Αν το καλοσκεφτoύμε είναι σαν μια μικρογραφία της Γης με την ατμόσφαιρα (φιάλη).

Όπως όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, έτσι και τα φυτά χρειάζονται ενέργεια για την ανάπτυξή τους. Την ενέργεια αυτή την παίρνουν από την τροφή τους, την οποία συνθέτουν τα ίδια, σε αντίθεση με τα ζώα που την προσλαμβάνουν έτοιμη. Από απλά μόρια, διοξείδιο του άνθρακα και νερό, παρασκευάζουν χημικές
ενώσεις πλούσιες σε ενέργεια, όπως η γλυκόζη που χρησιμοποιείται, για να παρασκευαστεί η τροφή τους, το άμυλο. Ταυτόχρονα, ελευθερώνουν στην ατμόσφαιρα οξυγόνο. Για τη διαδικασία αυτή είναι απαραίτητο το φως του Ήλιου και μια ειδική χρωστική ουσία, που βρίσκεται στα φύλλα και ονομάζεται χλωροφύλλη. Οι δύο λέξεις που χαρακτηρίζουν τη διαδικασία παρασκευής της τροφής των φυτών είναι το, «φως» και η «σύνθεση». Από τις δυο αυτές λέξεις προκύπτει και η ονομασία της διαδικασίας αυτής, η σύνθετη λέξη «φωτοσύνθεση».

fShare

Tweet